Strazburg cadesi Adalet Han'daki büro 5 kat da idi
1 .Kat dan Ali Çelik taşınınca oraya inme kararı verildi.
Boya işlerini Hasan Tunç yaptı
Çiçekistan sayfası için röportajdayız
https://necaticavdar.blogspot.com/2005/10/28-ubat-trks_22.html
AKİT MUHABİRLERİ
I
Vekillerle, bakanlarla görüşürsünüz
Beylerle, efendilerle bilişirsiniz
Çok değişik insanlarla buluşursunuz
Sakın mağrurlanma, Akit muhabirleri
Her mevki er geç yıkılmaya mahkumdur.
Bilirsiniz her şey fani, baki olan Allah’tır
Hepimizin gireceği kara topraktır
Havaya girmeyin Akit muhabirleri
Sabahları, haber için telaş edilir
Ulaşmak için hep bir yerlere gidilir
Ankara’da haber bitmez, “en uygun” yerdir
Boşa üzülmeyin Akit muhabirleri
II
Elbet haber peşinde koşacaksınız
Nice zor olayları çözeceksiniz
Mutlaka güzelde yarışacaksınız
Kavga olur ama, hemen barışacaksınız
Haberin var mı taşıdığın o ağır yükten
Yarın değişir gündem, bu gün yazmazsan
Siz, ne var ise bize dairlerin simgesi
Sırtınızda dağlardan büyük dava, çilesi
Sen düşün, sen taşı, taşımaz senden başkası
Sabret bu son karanlık, aydınlığın gebesi
Haberin var elbet taşıdığın yüce değerden
Rüşeymler gibi fışkırıyorken filizler yerden
Okuyucuların bilirler, her an secde eder seni
Düşünür mutlak, Bismillah der habere gider
Zannederler; can verir davaya, hep serden geçer
Sen refiklerinden farklı görülen, bir muştunun habercisi
Korkulur, çekinilir taşıdığın cevherden
Kapılar aralandı kervanlar çıktı surdan
Sen beklenen çağın, dantelini işleyicisi
Sen gülmeyi unutanların; gönül sevinci
Sen yaptığına gururlanmayanların; kıvancı
Sen sabret, sen yürü, sen ağla, gülsün başkası
Çağa hükmettiğini sananlarca hakikat dişlenirken
Farkında mısın, yeni çağ dantel dantel işlenirken?
1997
l ll
Kurmuşsunuz ekibi, başınızda bulmuşsunuz Serdar’ı
Yardımcısı yaşından olgun, sanki bir Veli
Uysal, çalışkan belli ki; Bilal-i Habeşi
Nurunu taşır, asaleti mutlak Faruk’i
Cevval isminden müsemma tamamdır, Ali
Hep Bayram’lar gibi şen ve neşeli
Sevgisi kalpten, açsanız can Halil’i
Yarışta eştir erkeklere Aişe gülü
Hizmetçiniz olsun yaşlı ve ihtiyar biri
Yaşlı temizlikçiniz; “adetine aykırı” size hizmet eder
“Okuyucuya layık olasınız” diye hep dua eder
Siz ne emretseniz; yüksünmeden hep kabul eder
İnanır ve güvenir ki Rabbinin hoşuna gider
Çile bu; ne etseniz nafile, bu iş kırk gün sürer
AKİT GAZETESİ
Sen; ciğerlerine kezzap dökülenlerin nefesi
Sen; dili kerpetenlerle çekilenlerin sesi
Sen; kalbi hüşyarların yürek fısıltısı
Sen; gönlü kırıkların devleşen gürültüsü
Sen; volkan kaynayan Ummanların dalgası
Sen; beklenen haber muştusu Akit gazetesi
Sen; kendini ifadeden yoksunların dili
Sen; devasa dertlerin derman merhemi
Sen; ötelerden beklenen haberlerin haberi
Sen; atar damarları kesilenlerin çırpıntısı
Sen; müjdeci şafakların ilk ışıltısı AKİT gazetesi
1997 ANKARA
SİLEMEZSİN
Kendini ne sanıp,
Dev aynasında görüyorsun,
Sen kimsin, kimin yadını sileceksin ..?
Ol deriz .. Treni kaçırdın; artık olamazsın
İlerle, yücelere er dendi, artık eremezsin
Parçalayıp, ezip, kahredip gülmek istiyorsun.
Amma istesen de artık, gülemezsin
Heveslerin büyük, amma kendine güvenin yok.
Gölgenden bile korkarak bir yere varamazsın.
Gücün ne ki..? Köşende zırlamaktan gayrı..
Yemezler; kimsenin adını silemezsin
1.8.1999
İmtihandır elbet hayat ile savaşmak
Bir destandır zalime karşı yaşamak
1.8.1999 Pazar 17.16
I
Vekillerle, bakanlarla görüşürsünüz
Beylerle, efendilerle bilişirsiniz
Çok değişik insanlarla buluşursunuz
Sakın mağrurlanma, Akit muhabirleri
Her mevki er geç yıkılmaya mahkumdur.
Bilirsiniz her şey fani, baki olan Allah’tır
Hepimizin gireceği kara topraktır
Havaya girmeyin Akit muhabirleri
Sabahları, haber için telaş edilir
Ulaşmak için hep bir yerlere gidilir
Ankara’da haber bitmez, “en uygun” yerdir
Boşa üzülmeyin Akit muhabirleri
II
Elbet haber peşinde koşacaksınız
Nice zor olayları çözeceksiniz
Mutlaka güzelde yarışacaksınız
Kavga olur ama, hemen barışacaksınız
Haberin var mı taşıdığın o ağır yükten
Yarın değişir gündem, bu gün yazmazsan
Siz, ne var ise bize dairlerin simgesi
Sırtınızda dağlardan büyük dava, çilesi
Sen düşün, sen taşı, taşımaz senden başkası
Sabret bu son karanlık, aydınlığın gebesi
Haberin var elbet taşıdığın yüce değerden
Rüşeymler gibi fışkırıyorken filizler yerden
Okuyucuların bilirler, her an secde eder seni
Düşünür mutlak, Bismillah der habere gider
Zannederler; can verir davaya, hep serden geçer
Sen refiklerinden farklı görülen, bir muştunun habercisi
Korkulur, çekinilir taşıdığın cevherden
Kapılar aralandı kervanlar çıktı surdan
Sen beklenen çağın, dantelini işleyicisi
Sen gülmeyi unutanların; gönül sevinci
Sen yaptığına gururlanmayanların; kıvancı
Sen sabret, sen yürü, sen ağla, gülsün başkası
Çağa hükmettiğini sananlarca hakikat dişlenirken
Farkında mısın, yeni çağ dantel dantel işlenirken?
1997
l ll
Kurmuşsunuz ekibi, başınızda bulmuşsunuz Serdar’ı
Yardımcısı yaşından olgun, sanki bir Veli
Uysal, çalışkan belli ki; Bilal-i Habeşi
Nurunu taşır, asaleti mutlak Faruk’i
Cevval isminden müsemma tamamdır, Ali
Hep Bayram’lar gibi şen ve neşeli
Sevgisi kalpten, açsanız can Halil’i
Yarışta eştir erkeklere Aişe gülü
Hizmetçiniz olsun yaşlı ve ihtiyar biri
Yaşlı temizlikçiniz; “adetine aykırı” size hizmet eder
“Okuyucuya layık olasınız” diye hep dua eder
Siz ne emretseniz; yüksünmeden hep kabul eder
İnanır ve güvenir ki Rabbinin hoşuna gider
Çile bu; ne etseniz nafile, bu iş kırk gün sürer
AKİT GAZETESİ
Sen; ciğerlerine kezzap dökülenlerin nefesi
Sen; dili kerpetenlerle çekilenlerin sesi
Sen; kalbi hüşyarların yürek fısıltısı
Sen; gönlü kırıkların devleşen gürültüsü
Sen; volkan kaynayan Ummanların dalgası
Sen; beklenen haber muştusu Akit gazetesi
Sen; kendini ifadeden yoksunların dili
Sen; devasa dertlerin derman merhemi
Sen; ötelerden beklenen haberlerin haberi
Sen; atar damarları kesilenlerin çırpıntısı
Sen; müjdeci şafakların ilk ışıltısı AKİT gazetesi
1997 ANKARA
SİLEMEZSİN
Kendini ne sanıp,
Dev aynasında görüyorsun,
Sen kimsin, kimin yadını sileceksin ..?
Ol deriz .. Treni kaçırdın; artık olamazsın
İlerle, yücelere er dendi, artık eremezsin
Parçalayıp, ezip, kahredip gülmek istiyorsun.
Amma istesen de artık, gülemezsin
Heveslerin büyük, amma kendine güvenin yok.
Gölgenden bile korkarak bir yere varamazsın.
Gücün ne ki..? Köşende zırlamaktan gayrı..
Yemezler; kimsenin adını silemezsin
1.8.1999
İmtihandır elbet hayat ile savaşmak
Bir destandır zalime karşı yaşamak
1.8.1999 Pazar 17.16
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder