Gazeteler(Medya), fikir vermek için değil.. Bir ürünü (mal ve adam) pazarlamak için ortaya çıkmıştır. Safları ayrı oaln her kurum, kendi tezgahındakini pazarlar..

https://www.facebook.com/necati.cavdar/posts/156578344393653

Necati Çavdar

18 Ocak 2011  · 

Herkese Açık ile paylaşılıyor

Gazeteler(Medya), fikir vermek için değil..

Bir ürünü (mal ve adam) pazarlamak için ortaya çıkmıştır.

Safları ayrı oaln her kurum, kendi tezgahındakini pazarlar..

33

1 Yorum

3 Paylaşım

Beğen

Yorum Yap

Paylaş

1 Yorum

• Aktif

  Necati Çavdar

  Solcu, ayni zamanda Karl Marks’ın arkadaşı gazeteci Swinton, 1880’lerde

  New York Times'ta yazıyor.

  Gazete bir Yahudi tarafından satın alındıktan

  sonra düzenlenen toplantıda, davetli gazeteciler basının onuruna kadeh

  kaldırmak üzere kürsüye çağırıyorlar onu. Swinton elindeki

  kadehiyle

  kürsüye çıkıyor. Çıt yok.

  Ve tarihi cümleler dökülüyor bir bir

  ağzından...

  "Dünya tarihinin su anına dek, Amerika'da 'Özgür, bağımsız basın' diye

  bir şey olmamıştır. Bunu siz de biliyorsunuz biz de..." diye başlıyor

  sözlerine...

  "Hiçbiriniz düşündüklerinizi olduğu gibi yazmaya cesaret

  edemezsiniz. Bunu yapmaya kalktığınızda yazdıklarınızın önceden

  basılmayacağını bilirsiniz, çünkü:

  Çalıştığım gazete bana düşüncelerimi özgürce yazmam için değil, tersine yazmamam için bir ücret ödüyor. İçinizde

  benzer biçimde benzer ücret alan başkaları da vardır.

  Düşüncelerini açıkça

  yazacak kadar salak olan herhangi biri, sokakta başka bir is arıyor

  olacaktır.

  Çalıştığım gazetemin herhangi bir sayısında düşüncelerimi apaçık

  yazmaya izin verseydim, 24 saat dolmadan işimden atılırdım. Gazetecilerin

  işi; gerçeği yok etmek, düpedüz yalan söylemek, saptırmak, kötülemek, servet

  sahiplerine ve iktidara dalkavukluk etmek, kendi gündelik ekmeği uğruna

  yurdunu ve soyunu satmaktır. Bunu siz de biliyorsunuz, ben de…

  Öyleyse

  simdi burada 'bağımsız, özgür basının(!) şerefine(!) kadeh kaldırmak'

  saçmalığı da nereden cıktı?

  Bizler, sahnenin arkasındaki zengin adamların ve

  emperyalistlerin oyuncakları, kullarıyız.

  Bizler ipleri çekilince zıplayan

  oyuncak kuklalarız...

  Onlar ipleri çekiyorlar ve biz dans ediyoruz.

  Yeteneklerimiz, olanaklarımız ve yaşamlarımız,

  hepsi başkalarının malı...

  Bizler entelektüel fahişeleriz."

  Not:

  Swinton toplantıyı şaşkın bakışlar arasında terk etti. Gazeteden istifa

  etti ve kimseden para almaksızın "John Swinton's paper" diye tek yapraklı

  bir gazete çıkartmaya başladı.

//////////////////////////////////////////////////////////

///////////////////////

spartacus-educational.com/USAswintonJ.htm

John Swinton

John Swinton, 12 Aralık 1830'da İskoçya'nın Saltoun şehrinde doğdu . Ailesi 1843'te Kanada'ya göç etti. Daha sonra Illinois'e taşındılar . Okuldan ayrıldıktan sonra, Mississippi'de bir vapurda iş bulmadan önce matbaacı olarak çalıştı .

Swinton , Güney Carolina , Charleston'da yaşarken köleliğe karşı bir tiksinti geliştirdi . 1857'de New York'a taşındı ve burada tıp okumaya başladı. Swinton ayrıca serbest gazeteci olarak çalıştı ve 1860'ta Henry J. Raymond tarafından New York Times'ın yazı işleri ekibinin başına getirildi . Swinton liberal görüşlere sahipti ve Abraham Lincoln'ün güçlü bir destekçisiydi ve Amerikan İç Savaşı hakkında kapsamlı yazılar yazdı . Swinton 1870 yılında gazeteden ayrıldı.

Swinton büyüyen sendikal hareketle yakından ilgilendi ve bir kaynağa göre, önümüzdeki birkaç yıl boyunca "yoksulların ve ezilenlerin davasını savunan bir hatip ve yazar olarak meşguldü". 1874'te Endüstriyel Siyasi Parti tarafından New York Belediye Başkanı adayı olarak seçildi . Swinton çok az oy aldı, ancak daha sonra bunun iktidarı kazanmak için ciddi bir girişimden ziyade bir propaganda kampanyasının parçası olduğunu iddia etti.

1875'te Swinton, New York Sun ile iş buldu . Örgütlü emeğin hakları için kampanya yapmaya devam etti ve 1877'de Lokomotif İtfaiyeci Kardeşliği'ne daha iyi ücret ve koşullar için mücadelelerinde desteğini verdi .

John Swinton

1880'de Swinton, New York'ta bir gazeteciler toplantısında konuşmaya davet edildi.basın özgürlüğü hakkında. "Amerika'da dünya tarihinin bu aşamasında bağımsız basın diye bir şey yok. Siz de biliyorsunuz ben de biliyorum. İçinizde dürüstçe fikirlerini yazmaya cesaret eden yok," diyerek meslektaşlarını öfkelendirdi. Ve eğer yaptıysanız, önceden biliyorsunuz ki asla basılmayacak.Dürüst görüşlerimi bağlı olduğum gazetelerden uzak tuttuğum için haftalık olarak maaş alıyorum.Diğerlerinize benzer şeyler için benzer maaşlar ödeniyor ve herhangi biriniz dürüst fikirleri yazmak aptallık olur sokaklarda başka bir iş aramakla olur.Dürüst fikirlerimin gazetelerimin bir sayısında yer almasına izin verirsem yirmidört saatten önce işim biter.Gazeteci işi gerçeği yok etmek, düpedüz yalan söylemek, saptırmak, karalamak, mammonun ayaklarına kapanmaktır, ve günlük ekmeği için ülkesini ve ırkını satmak. Sen biliyorsun, ben biliyorum ve bağımsız bir basına kadeh kaldırmak ne saçmalık? Biz zıplayanlarız, ipleri onlar çekiyor ve biz dans ediyoruz. Yeteneklerimiz, imkanlarımız ve hayatlarımız diğer erkeklerin malıdır. Biz entelektüel fahişeleriz."

1883'te Swinton kendi gazetesi John Swinton's Paper'ı kurdu. Ancak satışlar zayıftı ve New York Times'a göre: "Bu, dört yıl boyunca zorlu bir mücadele yürüttü. Bu ona fikirlerini sosyal ve endüstriyel sorunlarda yayma fırsatı verdi. Kitlelerin yanındaydı, ancak gazetesi, onların desteğine ihtiyaç duyduğu için öldü."

1887 belediye kampanyası sırasında, Yedinci Bölgeden Senatör için İlerici İşçi Partisi'nin adayıydı. Yenilmesine rağmen "çok ağır bir oy kullandı".

Swinton, Eugene Debs'in büyük bir destekçisiydi . 1894'te Swinton, bir hatip olarak Debs'in Abraham Lincoln ile karşılaştırılabilir olduğunu savundu : "Bana her iki adam da aynı ruhla doluymuş gibi geldi. Her ikisi de bana yargı, akıl, ciddiyet ve güç adamları olarak göründü. Her ikisi de bana görünüyordu. özgür, yüksek, hakiki ve cömert bir erkekliğe sahip adamlar olarak. Hayatımın ilk yıllarında Lincoln'e gittim, Debs'e bir asır sonra üçüncü kez gittiğim gibi."

1883'te Swinton kendi gazetesi John Swinton's Paper'ı kurdu. Ancak satışlar zayıftı ve New York Times'a göre : "Bu, dört yıl boyunca zorlu bir mücadele yürüttü. Bu ona fikirlerini sosyal ve endüstriyel sorunlarda yayma fırsatı verdi. Kitlelerin yanındaydı, ancak gazetesi, onların desteğine ihtiyaç duyduğu için öldü."

Swinton, New Issue: the Chinese American Question (1870), Henry J. Raymond üzerine Eulogy (1870), John Swinton's Travels (1880) ve an Oration on John Brown (1881) dahil olmak üzere birçok broşürün yazarıydı.

John Swinton, 15 Aralık 1901'de öldü. New York Times , ölüm ilanında şunları iddia etti: "İnandığını cesurca ve çekinmeden söylemekten asla korkmadı... işverenler vardı, kütük üzerinde söylendiği gibi dürüst inançlarına aykırı bir satır yazdı... Orijinal fikirlerin ve gelenekselliğin engellerinden özgür bir adam olarak Swinton'ın birçok hayranı vardı, hatta inançları kendisininkine tamamen zıt olanlar arasında bile. "